نامه: ما می توانیم هر دو یادگیری از گذشته و امید به آینده

همانطور که ما جشن چهارم جولای در این آخر هفته من نگران هستم که ما به عنوان آمریکایی ها پیوند خودمان را با کدام یک از دو دیدگاه تاریخ ما می خواهیم به این باور نه که کاملا راستگو.

در یک طرف ما باید این دیدگاه ارائه شده توسط بسیاری از محافظه کاران آمریکایی استثنایی — این ایده از امریکا به عنوان یک اساسا صالح آزادی-ترویج نهاد با افتخار سنت فردگرایی و ایثار است. در افراطی دیگر از این بحث ما دیدن نظر گرفته شده توسط قدیمی, هانا جونز از 1619 پروژه و بسیاری دیگر از ترقی خواهان آن است که آمریکا اساسا ناقص در ریشه های آن — که در تاریخ ما یکی از ظلم و ستم نژادپرستی و نابرابری وجود دارد و آن این است که کمی از ارزش در “آمریکا” فرهنگ است.

من باور دارم که هر دوی این روش ها فاجعه اشتباه است. ما زندگی می کنند نه در “درخشان شهر بر روی تپه” که ما پیوریتن forebears پیش بینی. بیش از حد از تاریخ ما بوده است آمیخته با رفتار غیر انسانی و بی عدالتی است. لازم است به اذعان کرد که تنها دلیل من امروز به اندازه کافی برای نوشتن این کلمات — تنها دلیل معترضان امروز می توانید به خیابان ها ریختند تا خواستار عدالت و برابری — که عمیقا ناقص مردم بودند که با این وجود هوشمند و روشنگری تاسیس این ملت در چنین راهی که آن را شروع به بزرگ تر شدن آن گرایش. ما یک راه طولانی برای رفتن اما تنها دلیل ما می توانیم هر گونه پیشرفت در همه است زیرا زندگی به سبک آمریکایی, ناقص, اگر چه آن ممکن است در همه وجود دارد.

جاناتان فلوید

مورگان

tinyurlis.gdv.gdv.htclck.ruulvis.netshrtco.de